طوفان عشق

                 سلام . . . سلام . . . سلام

  سلام عجیجای خودم ..................

  نمیدونید چقدر دلم می خواست بیام اما نمی تونستم   

  اما حالا که اومدم ... از این به بعد سعی میکنم هر هفته یه اپ بذارم

  اگر کسی بهم نظر داده و من بهش سر نزدم... تورو خدا من و ببخشید

  حالا برید اپم رو بخونید  نظر یادتون نره ها

  ببخشید که نمیام بهتون خبر بدم به خدا وقت ندارم

                     -----------------------------------------------------

   باز پاییز است..

                باز این دل از غمی دیرینه لبریز است ...

   باز می لرزد به خود...

                  سرشاخه های بید سرگردان ...

   باز می ریزد ...

                     فرو بر چهره ام باران ...

   باز ... رنجورم...

                   خداوندا ... پریشانم...

  باز می بینم که بی تابانه گریانم ...

                    باز پاییز است ...

  باز این دنیا غم انگیز است ...

                    باز پاییزاست و هنگام جدایی ها ...

  باز پاییز است و ...

                      مرگ اشنایی ها ... 

                                            نظر یادتون نره ها . . .

   

  سلام

   نمی دونم چی بگم .

   فقط میگم

        bye  bye

    اگه قسمت شد و تونستم بازم بیام حتما براتون توضیح  میدم که چرا  رفتم .

    ببخشید که به کسایی که واسه اپ قبلی نظر داده بودن سر نزدم  

   حلالم کنید.

     خداحافظ تا ...

 اگه ...

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنم ساده ا ست

نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده است

خداحافظ واسه اینکه نبندیم دل به رویاها

خداحافظ تا بدونیم بی تو با تو ، همینه رسم این دنیا

خداحافظ ، خداحافظ ، خداحافظ همین حالا......

پاييز

کاش چون پاییز بودم... کاش چون پاییز بودم

کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم

برگ های آرزوهایم یکایک زرد می شد

آفتاب دیدگانم سرد می شد

آسمان سینه ام پر درد می شد

ناگهان توفان اندوهی به جانم چنگ می زد،

اشک هایم همچو باران

دامنم را رنگ می زد

وه چه زیبا بود اگر پاییز بودم

وحشی و پر شور و رنگ آمیز بودم

 

 

    دوست دار همیشگی شما

 

                               ((( رکسانا )))

 

  

همیشه یادت باشه چیزی که امروز داری  شاید ارزوی دیرزوت بوده و بزرگترین ارزوی فردات٬پس همیشه سعی کن قدر چیزی رو که امروز داری خوب بدونی

عشقی که هر روز تازه نشود ٬ اندک اندک به عادت تبدیل می گردد و رنگ بردگی به خود می گیرد

خدایا! به من رفیقی بده که با من گریه کنه ٬ دوستی که با من بخندد را خودم پیدا خواهم کرد

خیلی سخته کسی بهت بگه ستاره تو بچینمت

یه مدت که گذشـت بگه دیگه نیا ببیـــــــــنمت

زندگی نه انقد شیرین و مرگ نه انقد تلخ است که انسان شرافتش را به ان بفروشد

خداوندا! تو میدونی که انسان بودن و انسان ماندن در این دنیا چه دشوار است.

چه رنجی میکشد انکس که انسان است و سرشار از احساس!

  گفت : می خوام برات یه یادگاری بنویسم .
  گفتم:کجا ؟

  گفت : رو قلبت .
  گفتم مگه می تونی ؟

  گفت : آره سخت نیست ، آسونه.
  گفتم باشه .بنویس تا همیشه یادگاری بمونه.

  یه خنجر برداشت .
  گفتم این چیه ؟

  گفت : سسسسسس.
  ساکت شدم .

  گفتم : بنویس دیگه ، چرا معطلی .
  خنجرو برداشت و با تیزی خنجر نوشت .

  دیونتم ، دیونه
 
  اون رفته ، خیلی وقته ، کجا ؟ نمی دونم .
  اما هنوز زخم خنجرش یادگاری رو قلبم مونده.


  میگن هر چی تو آفتاب بمونه رنگش می پره.......

  منم مدتیه قلبمو گذاشتم تو آفتاب تا سیاهی هاش بپره

  آن عشق که دیده گریه آموخت ازو
  دل در غم او نشست و جان سوخت ازو

  امروز نگاه کن که جان و دلِ من
  جز یادی و حسرتی چه اندوخت ازو

            کجا داری میری ؟!  نظر یادت رفت ؟!

                  نظر بده دیگه   

    و عشق، گاه

                به نخی بند است ..

    در بازی قوطی ها

                         نخ رسانا بود

    تا اینکه تو

          بازی را عوض کردی

    و بلوز من

            برای بادبادک بازی تو

                                       نخ کم آورد ..

    و عشق ، گاه

               به نخی هم

                            بند نیست !

    من سردم است

        می روم

       بلوزم را ببافم ..

            نظر یادتون نره ها...   

              

اگه عاشقي گناه من است
مي پذيرم كه بزرگترين گنهكارم
به زندگي با عشق راضي شده ام
و بيشتر از همه عاشق شده ام
اگه عشق ديوانگيست
برترين ديوانه منم
ديوانه اي كه به زنجير شده است
اي خدا از من راضي باش
كه معلم عشق من تو بودي
خسرو در عشق به من اقتدا كرد
و مجنون ديوانگي را با من آغاز كرد

از پنجره نگاه بکن آره اون میاد               درسته بی وفاست ولی  باید بیاد

میدونه دلم براش بدجوری تنگ شده           ولی نمیدونم دل اون چرا از سنگ شده

غم دوریش کم بودش حالا بی وفا شده           نه یه زنگی نه تماسی آره بی رنگ شده

آخه من چکار کنم با این دل بهونه گیر              ای خدا کمک بکن برو ای دل بمیر

تو چرا سنگ نشدی میونه این همه  سنگ            میدونم دوسش داری مثل یه احصاصه قشنگ

آخه دوست داشتنیه مثل لیلا میمونه                     دل من شیدادییه مثل مجنون میمونه

فدای نازش بشم این نازش کشته مارو                  حالا که عاشق شدم می خواد بگه از پیشم برو

خدایا این احصاصمو از دلم نگیر                     ولی خصلت بدو از دل یارم بگیر

آخه گناهم نداره همش تقصیره منه  زود دل می بندم               زود عاشق میشم اینم میشه گفت یه جوری گناهه منه

عاشق                           عاشق تر

نبود در تار و پودش           ديدي گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@   نبودش  @@@@@@@@@@

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه ديدار اين خونه

فقط  خوابه ، تو كه رفتي هواي  خونه تب داره  ،  داره  از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ،  بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و  گنجشك  كلاغاي

سياه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابيده  توي  دنياي خاموشي  ،   ديگه  ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي  ،  شده كارش فراموشي  ،  ديگه  بارون  نمي

باره  اگر چه  ابر سياه  ،  تو كه  نيستي  توي  اين خونه ،   ديگه  آشفته

بازاريست  ،  تموم  گل ها  خشكيدن مثل خار بيابون ها ،  ديگه  از

رنگ  و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي ميرم ، ولي

تا لحظه مردن

نمي گيرم

دل از

تو

من هنوز نفس میکشم ... هنوز راه میرم ... هنوز میتونم ببینم ... بشنوم ...دل مرده ام رو با خودم هر جا که میرم به دوش میکشم ... مرگ تدریجی روحم رو که ذره ذره تاریک و تاریک تر میشه رو جلوی چشمام میبینم ... دیگه جرقه ی سلولهای مغزم نمی تونن فاصله ی بین سطرهای خالیه کاغذ رو پر کن ... دیگه اشکی توی چشمم نمونده که سر قبر آرزوهای مرده ام بریزم ... دیگه برام کبریتی نمونده که باهاش برگهای خشگ غمم رو به آتیش بکشم و با گرمای شعله اش دلمو گرم کنم ... مدتهاست که منتظر پایان این کابوس و بیدار شدن از این خواب لعنتیم ... کابوسی که سالهاست دارم میبینم ... رویایی که بیدار شدن ازش به قیمت زندگی تموم میشه ... من هنوز راه میرم ... میبینم ... میشنوم ... نفس میکشم ... ولی زنده نیستم ... خیلی وقته مرده ام ... خیلی وقته

        من مردم   خیلی وقته..... با رفتنش